De afweging of een WIA-beoordeling met verkorte wachttijd wordt aangevraagd

De werkneemster is eind vijftig en heeft volgens de bedrijfsarts geen benutbare mogelijkheden. Ik lees het dossier door, voordat ik een afspraak maak. Want ik maak niet vaak mee dat een arbeidsdeskundige haar licht mag laten schijnen op een situatie zonder benutbare mogelijkheden.

Dat is ook een beetje gek: ik ga juist in gesprek over re-integratie- en arbeidsmogelijkheden. Er is sprake van een ernstige aandoening en de bedrijfsarts stelt al enkele maanden geen benutbare mogelijkheden vast. Ik lees dat de bedrijfsarts meermalen heeft aangegeven dat de werkneemster een WIA-beoordeling met verkorte wachttijd moet aanvragen. De casemanager heeft hetzelfde voorgesteld aan de werkneemster, maar tot op heden is er geen WIA-beoordeling aangevraagd.

Mij is wel duidelijk dat het arbeidsdeskundig onderzoek tweeledig is: enerzijds vastleggen dat er geen re-integratie- en arbeidsmogelijkheden zijn, maar anderzijds interpreteer ik het onderzoek als een laatste poging om met de werkneemster een WIA-beoordeling met verkorte wachttijd te bespreken. Ik heb op voorhand de werkneemster gerust gesteld, omdat ik gelet op de vastlegging van de bedrijfsarts geen re-integratie-inspanningen van haar vraag, behalve als zij zelf aangeeft toch behoefte te hebben aan ondersteuning, bijvoorbeeld om wat vrijwilligerswerk te vinden.

Toch is de werkneemster erg gespannen aan het begin van onze afspraak. De emoties zitten hoog en tranen vinden al snel een weg naar buiten. Na een korte geruststelling wil ik graag met de werkneemster praten over haar werk, wat wij de maatgevende arbeid noemen. Ze werkt bij een metaalbedrijf in een productie- en logistieke functie. Ze werkt mee aan de productie van hoogwaardige metalen objecten voor de bouw. Maar ook zwaar til- en sjouwwerk, met de heftruck vrachtwagens laden en lossen, magazijn beheer. Ze is in haar element als ze over haar werk vertelt.

Als ik de potige dame voor me zie kan ik me voorstellen dat ze helemaal in haar element is in de metaalbewerking en tussen de mannen. Ze heeft nooit iets anders gewild. Ik vraag of ze me misschien het bedrijf wil laten zien, en haar werkplek. Even van de stoel af. In een half uur tijd laat ze me alle machines zien, het hele proces kan ik bekijken. Ze vertelt over haar collega’s, de werkgever vertelt over de uitbreiding van het bedrijf en nieuwe machines.

Natuurlijk komt haar arbeidsongeschiktheid ter sprake, haar ernstige aandoening. Het verloop van het afgelopen jaar, waarin ze niet alleen een diagnose kreeg, maar ook een prognose. Een half jaar tot een jaar. Ze heeft al een aantal dingen van haar bucketlist afgestreept nu ze zich nog vrij goed voelt. Daarnaast vertelt ze heerlijk van het zonnetje te genieten, in haar hangmat op het balkon. Inmiddels begint haar tijd te dringen. Ik begrijp waarom ze geen WIA-beoordeling met verkorte wachttijd heeft aangevraagd. Ze legt het ook nog uit. “Shirley, ik ga het einde van de wachttijd toch niet halen. Waarom zou ik me nu al dat gedoe met het UWV op mijn hals halen? Als ik er over een jaar nog ben roepen ze me maar op”.

Ik snap het. De werkgever ook. Die heeft met de werkneemster een rondje door Rotterdam gereden om de mooie projecten te laten zien waar ze aan heeft gewerkt. Ze wordt voor belangrijke momenten op het werk opgehaald en thuisgebracht. Natuurlijk kan ik me voorstellen dat er een financieel belang meeweegt als het om een gegarandeerde IVA-toekenning gaat. Maar deze werkneemster wil tot het einde in dienst blijven van de werkgever. De werkgever wil de werkneemster gewoon doorbetalen. Dit is de menselijke maat voor werkgevers, arbodiensten en bedrijfsartsen. Deze werkneemster in haar waarde laten en haar wens respecteren.

Ik heb uiteindelijk met haar besproken dat ik, zoals van te voren aangegeven, de conclusies op papier zou zetten, zodat de re-integratie formeel wordt afgesloten. En mocht ze het einde van de wachttijd bereiken, dan zal ze me informeren. Tegen die tijd moet dit dossier toch met een uitwisseling van informatie tussen bedrijfsarts en verzekeringsarts kunnen worden afgerond. Mocht het zo ver komen neem ik de beslissing met haar door, zodat ze alles begrijpt. Dit onderzoek was alweer een paar maanden geleden, maar deze krachtige, sterke vrouw is nog regelmatig in mijn gedachten.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *