Ik spreek de werknemer, een loodgieter van 64 die zijn hele leven bij de werkgever werkt, hij begon als leerling. Hij komt overduidelijk niet goed uit zijn woorden en klinkt kortademig. Ik heb nog nooit een functionele mogelijkhedenlijst gekregen met beperkingen in alle items. Maar er zijn benutbare mogelijkheden voor 20 uur per week volgens de bedrijfsarts dus we gaan in gesprek.

Na een hartinfarct in 2016 en twee herseninfarcten in 2017 heeft hij zich volledig terug kunnen knokken in het eigen werk. Maar toen was daar in januari 2020 een hartstilstand. In de kelder van een kroeg waar hij aan de riolering werkte. Zijn collega sleepte hem de trap op (met gescheurde schouderpezen als gevolg) en na 40 minuten reanimeren zit hij er nog. Maar dit keer kan hij zich niet meer terug knokken. Hij is al blij als hij zichzelf kan wassen en aankleden.

Er is een revalidatietraject dus geen eindsituatie. Geen vervoegde beoordeling. Geen passend werk dat tot loonwaarde leidt bij de eigen werkgever. De verzekeraar wil geen haalbaarheidsonderzoek, die zet bij twijfel altijd spoor 2 in. De beste man begrijpt het ook nog. Wat moet dat moet. Het verhaal van Ron zal me nog wel even bezig houden denk ik.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *